Bundan tam 22 yıl önce Karabük’te hayat durdu. Tüm Karabük ekmeğine sahip çıkmak için, Karabük’ün kaderini değiştirmek için tek yürek, tek bilek oldu.

      1994 yılında dönemin hükümetince alınan 5 Nisan ekonomik kararları çerçevesinde ‘KARABÜK DEMİR ÇELİK FABRİKALARI’nın yıl sonuna kadar özelleştirilemezse kapatılacaktır’ ibaresinin yer almasından sonra, bu karara karşı Karabük halkının bir bütün olarak dünyada ilk defa bir şehirde hayatı tamamen durdurduğu tarih olan 8 Kasım 1994 Karabük için milad oldu.

5 Nisan ekonomik tedbirleri çerçevesinde birileri istediği için kapatılmasına karar verilen Karabük Demir Çelik’in kapılarına kilit vurulması demek, Karabük için ölüm demekti. Gerçekleri çok iyi bilen Karabük insanı, ülkesinin ve yöresinin menfaatleri gereğince bu karara karşı mücadele başlattı. Ancak, aylarca süren eylemlere rağmen Ankara, Karabük‘ün ve Karabüklü’nün haklı feryadını duymamakta ısrar ediyordu. 8 Kasım Karabüklünün aylarca vermiş olduğu mücadelenin neticesinin alınması için son ve en önemli hamlesi oldu. Duymayan kulakların duyması, görmeyen gözlerin görmesi için atılan en önemli adımdı. O gün dükkanlar kepenk kapadı, çocuklar okullara gönderilmedi. Araçlar kontak kapadı. Karabük’te hayat durdu. Karabük sesini tüm Türkiye’ye duyurdu. Ertesi gün tüm ulusal basının manşetlerinde Karabük vardı. 8 Kasım. O gün hayatı durduran bu mücadele sayesinde bugün Karabük hala hayatta ve dimdik ayakta.