MHP de aday adaylığının son günü müracaat eden İsmail Aslan.
İsmi duyuldu ama merak edeni çok
Çocukluğunu Safranbolu Konarı köyünde, bağ bahçe işlerinde eşek sırtında geçirmiş. Tahsil demiş, ekmek demiş, hayallerinin peşinde İstanbul’a gitmiş. Türkiye’deki eğitim yetmez deyip yurt dışına gitmiş. Eğitim tamam deyip iş hayatına atılmış. Ya bismillah deyip, işçilikten kendi işine yönelmiş. Azmetmiş, gayret etmiş, bir fabrika, yetmedi iki fabrika, üçüncüsü yolda. Milliyetçilik damarı, memleket sevdası aklında, ülkesine döviz kazandırmak, Türk malını dünya ya yedirmeliyim deyip yollara düşmüş. Afrika’sından Türk cumhuriyetlerine karış karış gezmiş.
Bugün O bir çikolata markasının sahibi. Yüzlerce insana ekmek veren bizim Konarılı, Karamehmetgillerden Emine teyze ile Mehmet Amcanın oğlu İsmail.
Neden aday adayı oldun dedik, Genç yaşta çocukluk hayallerimi gerçekleştirdim. Şimdi memleketime hizmet etme zamanım geldi dedi.
Vekil olursan ne yaparsın dedik, çok okuyan değil çok gezen bilir derler. Elhamdülillah hem çok okuduk hem çok gezdik. Edindiğim bilgi ve birikimimi Karabükümün gelişmesine harcamak için aday oldum. Yeni bir ufuk, yeni bir vizyon katmak için aday oldum. Sanayiine yeni sektörleri eklemek için aday oldum. Yeni aş ve iş kapıları açmak için aday oldum.
Bütün bunları yapabilmek için, gönül verdiğim ülkücü camiadan Milliyetçi Hareket Partimizden aday oldum.
Önce camiam, sonra Memleketim insanı eğer görev verir ‘ haydi’ derse kolları sıvar, işimizde nasıl gece gündüz çalışıp başardıysak, evelallah verilen görevimizi de başarıyla yaparız.
Eğer görev vermez ise, ne üzülür ne kırılıp küseriz. Milletvekili adayı olan ağabeylerimizin yanında, kolkola üzerimize düşeni yaparız.
Karabük belediye başkanımız Rafet başkanım benim en çok etkilendiğim, örnek almaya gayret gösterdiğim bir insandir. İş hayatındaki başarısını siyasi hayatında da gerçekleştirmiştir. Hem ülkücü camiamın gönüldaşları iyi bilsin ki, ne milletvekili maaşına, ne işim gücüm için kullacağım. Tek derdim Hem yurt içinde hem yurt dışında gezdiğim gördüğüm yerlerde, keşke benim memleketim de de bu olsa, şöyle yapardım, böyle yapardım diyecek kurduğum hayallerimi, bilgi ve birikimim ile memleketimde gerçekleştirebilmek. Övgü ile parmakla gösterilen belediyecilik gibi, parmakla gösterilecek, sizlerin gurur duyacağı bir vekil olmak.
