Türkiye, 1923 yılında kurulan Cumhuriyetle özdeşleşirken, 3 Nisan da kurulan Entegre Demir-Çelik Ağır Sanayi ve Karabük ile özdeşleşemedi…
Türkiye Cumhuriyeti 1923 tarihinde kurularak dünya ülkeleri arasındaki yerini almış, 3 Nisan da Türkiye demir-çelik entegre sanayi tesisleri kurulmasıyla birlikte Karabük’te kurulmuş…
Her nedense bugüne kadar geçen 78 yılda Karabük 3 Nisan ile bir türlü özdeşleşemedi…
Cumhuriyetin kurulmasıyla birlikte Türkiye’de her alanda kalkınma hamleleri başlamış…
Türkiye’nin öncelikle inşasını sağlayacak demir-çelik entegre tesisleri, 1937 yılının 3 Nisanında Türkiye Demir-Çelik Fabrikaları adıyla Karabük’te kurulmuş…
3 Nisan 1937 yılından, 3 Nisan 2016, 79 kuruluş yıldönümüne kadar, Karabük 13 haneli mahalleden, uzun süre ilçelik ve demir-çelik fabrikasının özelleştirilmesiyle ekonomik özgürlüğünü kaybettikten sonra, 78. il olarak Türkiye idari coğrafyasında yerini aldı…
Kuruluşundan 1995 yılına kadar Karabük sosyo-ekonomik yönden adeta Türkiye’nin küçük bir modeli olarak ülkeye, Karabük’e istihdam ve ekonomik verimlilik deposu oldu…
Zamanla bölge siyasetinin bile kalbinin attığı yer olan Karabük, siyaseti kullanamadı ama siyaset Karabük’ü çok iyi kullandı…
Karabük demir-çelik fabrikasının temelini atan zamanın siyaseti bile Karabük’e gereken siyasi desteği vermekten çok uzak kaldı…
Karabük demir-çelik fabrikasının temeli zamanın başbakanı İsmet İnönü tarafından atılmasına rağmen geçen zaman sürecinde CHP Karabük’e gereken siyasi desteği veremedi…
Diğer siyaset de, CHP’nin temelini attığı Karabük demir-çelik fabrikasını geliştirmek yerine, yerinde saydırdı ve sonunda 1 liraya Karabük’e verdi…
Entegre demir-çelik ağır sanayine ev sahipliği yapan Karabük, Ereğli, İskenderun, Sivas gibi yerlerde demir-çelik fabrikaları kurulmasına öncülük etti. Ülkede büyük çelik konstrüksiyon yapıların imalatı da Karabük demir-çelikte yapıldı…
Karabük, demir-çelik fabrikası, zamanın siyasetince sözde model özelleştirme şekliyle 1 liraya Karabük’e verildi…
Demir-çelik sektörünü özel sektöre bırakmak amacıyla hükümetin ekonomik politikasıyla, eşi görülmemiş örnek özelleştirmeyle, ben çalıştıramadım batırdım, sen işletebilirsen işlet mantığıyla adeta Karabük’ün kucağına bırakıldı…
Şehir esnaf kuruluşlarının, işçi sendikasının ve çalışanların sahibi ve patron olduğu Karabük demir-çelik fabrikası; hükümetin verdiği sermaye ile çalışmaya başladı…
Başlangıçta fabrikanın Karabük’e verilmesinde Karabük halkı büyük memnuniyetini her platformda gösterdi…
Son yirmi yılda ise yavaş, yavaş Karabük 3 Nisan ile yollarını ayırdı…
Son yirmi yılda, Karabük’ü yöneten yerel yönetimler ve hükümet maalesef Karabük’ün özdeşi 3 Nisana sahip çıkmadı, çıkmak istemedi…
79 Kuruluş yıldönümünde de Karabük yine 3 Nisansız olacak anlaşılan…
Düşünce ve görüşlerin ışık olması dileğiyle…
